LA GUÍA DIGITAL DEL ARTE ROMÁNICO

Webmaster: A. García Omedes - Huesca (España)

 

| Presentación | Novedades | Mapa del Sitio | Mapas Activos | Opinión | Castillos XI-XIII | Rutas Románicas | Monográficos | Otras Regiones

Enlaces | Bibliografía | Diccionario | Distinciones | Premio Romanico Aragonés | Fondos de Escritorio | Fotos Diversas | Libro de Visitas | Inicio |

 


-CASTEJÓN DE BECHA-



UTM 30T 705863 4674864 544 m.

(HOYA DE HUESCA)

Ver mapa interactivo de la zona



A 10 Km de Huesca, en dirección Pamplona, un desvío la derecha, cerca del kilómetro 222, nos lleva en unos 2,5 Km a Becha; o castillo de Becha, o Castejón de Becha. En esta zona de Aragón el término "castillo" no indica necesariamente una edificación defensiva; sino que se aplica a un conjunto de edificaciones al servicio de una zona agrícola. En la vecina Cataluña, su nombre sería "masía".

No pocos de estos "castillos" son el resto de lo que fuesen antiguos poblados medievales, autosuficientes y probablemente herederos directos de una pasada época feudal. Es esta una explotación agrícola, similar a las cercanas de Anzano o Nisano; que también cuentan con su correspondiente iglesia románica. Como en Anzano; vallas, letreros y perros ladradores hacen tomar las fotografías a cierta distancia y con precaución.

Tras contactar con el dueño de la finca, D. Julio José Sopena, me acompañó su hijo Pedro en la visita a la iglesia el 25 de Abril de 2003. Desde aquí mi agradecimiento por las facilidades aportadas así como por su amabilidad.

1VISTA SURESTE EN PRIMAVERA

Es iglesia de cuidada factura; fechable a comienzos del XIII y puesta bajo la advocación de San Miguel Arcángel.

Consta de nave única, canónicamente orientada y rematada en cilindro absidal a levante. Dos ventanales rasgados de doble derrama se abren en la cabecera del templo, y un tercero lo hace en el muro de poniente.

2VISTA SURESTE3VISTA ESTE4VISTA NORESTE

La portada se abre al sur, en un cuerpo adelantado que ocupa todo el muro sur, que no se aprecia del todo bien debido al contrafuerte central de los tres que sustentan este muro. El muro sur, en cambio es completamente liso. (Imágenes 1 y 6) Rematan los muros y el cilindro absidal, canecillos con sencilla decoración de nacela o rollos en distinto número y estado de conservación. Sobre ellos, cornisa biselada.

Son abundantes las marcas de cantero en los sillares del templo ("M", "Diábolo", "Flecha", "A"...) Hubo una segunda puerta en el muro norte, actualmente cegada. (Imagen 5)

5PUERTA CEGADA EN EL MURO NORTE6PORTADA EN MURO SUR7GRAFFITIS EN JAMBA OESTE DE PORTADA SUR

La portada sur, consta de tres arquivoltas de borde liso en degradación, enmarcadas por guardapolvo liso. Apean en tres pares de capiteles lisos, de aspecto cisterciense, a través de imposta corrida, con fina decoración a base de líneas incisas paralelas sobre doble moldura tórica inferior (Imagen 8). Han desaparecido los fustes en que descargaban los capiteles.

En la jamba de poniente, hay varios grabados de estilo "naif" que representan a un clérigo con túnica, una estilizada campana y un cáliz. (Imagen 7) En el tímpano, una lápida añadida en el XVIII; (Imagen 6) cuya inscripción transcribo:

"D.O.M. D.D. EMMANUELI DE COLETA NOBILI VIRO RECTORE HOSPITI YNFIRMORUM URBIS ET ORBIS CONVENTVS EJUSNDEM AECONOMICI RELIQVI MODERATORES SVO PIENTISSIMO SOCIO G.A.E. HOSPITIO VIVENS URBISQVE ORBISQVE COLETA PRAEFVIT: ET MORIENS HAC SUA RURA DEDHE. OCCIDIT. ILLA MANUS MISERIS QVA MVNERA QVONDAM OBTVLIT: AETERNVM SED PIA FACTA MANENT. AN. D. MDCCCXXV"

8CAPITELES DE PONIENTE EN PORTADA SUR9ÁBSIDE: VENTANAL EN LADO SUR10VANTANAL CENTRAL, CANECILLOS Y GRIETA ABSIDIAL.

Unas amenazadoras grietas recorren el ábside, por divergencia de ambos muros laterales, en especial el del lado sur, que fue contenido mediante los tres gruesos contrafuertes que sustentan ábside, presbiterio y porción oeste de dicho muro. De no ser por ellos, hace días que las bóvedas habrían acabado de ceder. (Imágenes 9 y 10)

Los testigos existentes en dichas grietas, tanto al exterior como al interior, permanecen íntegros.


 

http://www.romanicoaragones.com